Μπλόκο στην προστασία των επιχειρηματικών δανείων που συνδέονται με την πρώτη κατοικία

Μείζον θέμα παραμένει το νομοθετικό πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας, εν όψει της κρίσιμης συνεδρίασης του EuroWorking Group στις 25 Μαρτίου. Αντικείμενο σκληρών διαπραγματεύσεωνείναι η προστασία των επιχειρηματικών δανείων που συνδέονται με την πρώτη κατοικία.

Οι θεσμοί εξετάζουν όλες τις παραμέτρους και τις επιπτώσεις του νέου πλαισίου για τις τράπεζες, καθώς και ενδεχόμενες αδυναμίες που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν οι στρατηγικοί κακοπληρωτές.

Οι θεσμοί έχουν καταστήσει σαφές από την πλευρά τους ότι ο νόμος δεν πρέπει να δημιουργηθεί προκειμένου να καλύψει μόνο την ανάγκη προστασίας της πρώτης κατοικίας, αλλά να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε οι δανειολήπτες να εξυπηρετούν τα δάνεια τους και ταυτόχρονα να μειωθούν από τα χαρτοφυλάκια των τραπεζών τα «κόκκινα» δάνεια.

Επίσης, οι δανειστές εκτιμούν ότι το νέο πλαίσιο δεν θα πρέπει να έχει ιδιαίτερα υψηλά εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, επιμένοντας μάλιστα ότι δεν μπορεί να υπάρξει τελική συμφωνία εάν δεν υποχωρήσει η κυβέρνηση.

«Αγκάθι» στη σύγκλιση των δύο πλευρών αποτελεί και η συμπερίληψη στην προστασία των επιχειρηματικών δανείων που συνδέονται με την πρώτη κατοικία, κάτι που δεν φαίνεται να βρίσκει σύμφωνους τους δανειστές. Οι τεχνοκράτες των θεσμών θεωρούν ότι αυτές οι οφειλές πρέπει να ενταχθούν αποκλειστικά και μόνο στον εξωδικαστικό μηχανισμό και να μην αυξήσουν τον αριθμό των μη εξυπηρετούμενων δανείων τα οποία θα μπορούν να ενταχθούν στη νέα ρύθμιση.

Ταυτόχρονα, οι εταίροι ζητούν να αυστηροποιηθούν οι λεγόμενοι »κόφτες» προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός των δανειοληπτών οι οποίοι θα μπορούν να κάνουν χρήση του νόμου.

Σε αυτό το πλαίσιο επιμένουν πέρα των εισοδηματικών και περιουσιακών κριτηρίων να ενταχθούν και όρια στις καταθέσεις που έχουν οι δανειολήπτες. Αυτό που έχουν εισηγηθεί οι Θεσμοί και φαίνεται πως έχει γίνει αποδεκτό από την κυβέρνηση, είναι οι τραπεζικές καταθέσεις του δανειολήπτη να μην ξεπερνούν το 50% του οφειλόμενου δανείου και η ακίνητη περιουσία του να μην ξεπερνά το διπλάσιο της οφειλής του.