Αγγελική Σπανού

Φυσάει νοτιάς για τον Αλέξη Τσίπρα – Η νέα αυταπάτη του είναι όπως οι παλιές: Μεθυστική και διαλυτική

Της Αγγελικής Σπανού

Το αντιπολιτευτικό του αφήγημα θα στηριζόταν στην καταγγελία του νεοφιλελευθερισμού. Αλλά τα φερε έτσι η πανδημία που δεν ισχύουν κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας στην ευρωζώνη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάνει επεκτατική πολιτική: Προσλήψεις, αναδρομικά στους συνταξιούχους, φοροελαφρύνσεις και καμία ρήξη με κοινωνικές ομάδες. Μέχρι και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών μετατέθηκε γι αργότερα, ενώ το ασφαλιστικό θα ανοίξει, λέει, το δεύτερο εξάμηνο του 2021 – και βλέπουμε.

Μα άμα δεν ιδιωτικοποιηθούν τα νερά, δεν κλείσουν φορείς του Δημοσίου, δεν γίνονται εξώσεις, δεν κόβονται μισθοί και συντάξεις πώς θα σταθεί η καταγγελία ενός νεοφιλελεύθερου πρωθυπουργού; Η κοινή γνώμη δεν είναι πλειοψηφικά ευαίσθητη στη σκληρή διαχείριση του μεταναστευτικού-προσφυγικού και η Χάγη είναι μακριά. Μπροστά σε αυτό το στρατηγικό αδιέξοδο φαίνεται πως υιοθετήθηκε η “γραμμή” του “πολιτικού απατεώνα”.

Και μετά ήρθε ο Τσακαλώτος. Ο πρώην ΥΠΟΙΚ είπε το προφανές: Οτι αυτή η “γραμμή” δεν είναι πειστική, άσε που είναι και λάθος. Ανοιξε βαθιά πληγή στο σώμα του ΣΥΡΙΖΑ, ξεχάστηκε η Τζάκρη με τον “άπατρι” πρωθυπουργό, και άρχισε η συζήτηση για το πώς μπορεί να μπει μια τάξη ώστε να μην δίνεται τροφή στην κυβέρνηση να ξεσκίζει τον ΣΥΡΙΖΑ. Το κύριο άρθρο του “Βήματος”, για παράδειγμα, υπέρ Τσακαλώτου και κατά Τσίπρα τους πόνεσε πολύ.

Κάπως έτσι προέκυψε η ιδέα για ένα όργανο δεοντολογίας που θα βάζει στη θέση τους τους αντάρτες. Ενα θέμα είναι η αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος: Θα κουνήσει το δάχτυλο ο Θεοχαρόπουλος στον Τσακαλώτο την επόμενη φορά; Μόνο ως αστείο μπορεί να εκληφθεί. Αλλο θέμα, πιο σοβαρό, είναι ο συμβολισμός: Δεν μπορεί ο αρχηγός να επιβληθεί με την προσωπικότητά του και χρειάζεται το όργανο για να πειθαρχήσουν οι απείθαρχοι;

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει λύση για τον Αλέξη Τσίπρα. Από τη στιγμή που δεν αποδέχεται ότι η αντιπολίτευση για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μαραθώνιος και όχι κατοστάρι, δεν πρόκειται να βρει τρόπο να ελέγξει το κόμμα του και να ενισχύσει την επιρροή του. Η αυταπάτη ότι πλησιάζει η ώρα που θα πέσει η κυβέρνηση σαν ώριμο φρούτο είναι καταστροφική για κάθε προσπάθεια ουσιαστικής ανανέωσης και αλλαγής μέσα από μια εικρινή διεργασία αναστοχασμού και αυτοκριτικής.

Η νέα αυταπάτη του Αλέξη Τσίπρα είναι όπως οι παλιές: Μεθυστική και διαλυτική.

Καμία δημοσίευση για προβολή