Αγγελική Σπανού

Για τον δήμαρχο Ιωαννίνων Ελισάφ Μωϋσή - ο πρώτος Εβραίος δήμαρχος της χώρας μας δίνει λόγους να ελπίζουμε

Είμαι μία από τους πολλούς που χάρηκαν με την εκλογή του Ελισάφ Μωϋσή. Είναι ο πρώτος δήμαρχος εβραϊκής καταγωγής στη χώρα μας και η επιτυχία του είχε διεθνή αντίκτυπο. Οι γονείς του ήταν επιζώντες του ολοκαυτώματος, οι οποίο ξέφυγαν όταν οι περισσότεροι Εβραίοι των Ιωαννίνων εκτοπίστηκαν στο Αουσβιτς. Ο ίδιος έχει βαθιά αίσθηση της ιστορίας του τόπου του και της οικογένειάς του, αποτελεί εμβληματική φυσιογνωμία της προσπάθειας για σεβασμό κάθε διαφορετικότητας – και της θρησκευτικής.

Σε ένα πρόσφατο ταξίδι μου στα Γιάννενα είχα τη χαρά να τον γνωρίσω. Στην αρχή είχα το φόβο μήπως με την προσωπική επαφή απογοητευτώ γιατί συμβαίνει συχνά να απομυθοποιούνται πρόσωπα που τα έχεις πολύ ψηλά όταν τα βλέπεις από κοντά. Συνέβη, όμως, το αντίθετο. Η εικόνα που είχα πριν γι αυτόν τον αδικούσε. Η μετριοπάθεια, η σεμνότητα και η διαλλακτικότητά του είναι τα λιγότερο ισχυρά από τα θετικά χαρακτηριστικά του. Το σημαντικότερο είναι η δύναμη της σκέψης του και ο συνδυασμός ιδεαλισμού και πραγματισμού. Εχει ένα όραμα για τα Γιάννενα, ξέρει τις δυσκολίες, έχει πλήρη επίγνωση των αντιστάσεων και τη βεβαιότητα ότι αν δεν τα καταφέρει δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία για την πόλη.

Ο ίδιος είναι χορτασμένος. Καθηγητής παθολογίας στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, καταξιωμένος επιστήμονας, αναγνωρισμένος γιατρός, δεν ψάχνει δουλειά ή για ενδιαφέροντα. Θέλει κάτι να αφήσει στον τόπο του. Και να ανοίξει δρόμους καινοτομίας και προόδου που αυτή τη στιγμή δεν είναι ορατοί.

Δεν τον φοβίζει η διαχείριση του προσφυγικού. Δεν θέλει κλειστή δομή στην περιοχή του γιατί ξέρει ότι αυτό θα φέρει αδιέξοδο. Δεν έχει αντίρρηση όμως για μια ελεγχόμενη ανοιχτή δομή που θα λειτουργεί με κανόνες ασφάλειας και πολιτισμού. Είναι ανακουφιστικό να τον ακούει κανείς να μιλά για το προσφυγικό με τόση πραότητα και αυτοπεποίθηση. Στην κυβέρνηση είναι τυχεροί που έχουν έναν τέτοιο συνομιλητή, όταν η σχετική συζήτηση στο αυτοδιοικητικό επίπεδο γίνεται με κραυγές και θεατρινισμούς.

Αν ο πρώτος Εβραίος δήμαρχος τα καταφέρει, δεν θα κερδίσουν μόνο οι Γιαννιώτες. Η νίκη θα είναι όλων μας.