Γιατί δε θα ψηφίσω Μητσοτάκη

Toυ Κωνσταντίνου Καρδιασμένου*

Σωτήριον έτος 2014 μήνας Σεπτέμβριος, η χώρα έχει μπει σε τροχιά ανάπτυξης, τα θεμελιώδη μεγέθη της οικονομίας έχουν αρχίσει να δείχνουν μια εικόνα ζωντάνιας, ακόμα και το λιανεμπόριο για πρώτη φορά έχει θετικό πρόσημο σε σχέση με όλα τα προηγούμενα χρόνια της κρίσης.

Ο δείκτης στο Χρηματιστήριο έχει τρέξει περίπου 150% απο τα χαμηλά του 2012 και ο Ντράγκι σχεδιάζει ξεκάθαρα την Ευρωπαική βερσιόν του Προγράμματος Επαναγοράς Ομολόγων,  με σκοπό να προσφέρει στις συμμετέχουσες χώρες πλήρη προστασία απο τις διακυμάνσεις της αγοράς.

Την ίδια ώρα στην Ελλάδα αναμένουμε την εκλογή ΠτΔ απο το Ελληνικό Κοινοβούλιο και τα ντεσιμπέλ της πολιτικής αντιπαράθεσης θυμίζουν προεκλογική περίοδο με μπόλικη πόλωση.

Ο Ελληνικός Λαός, κουρασμένος και πιο φτωχός μετά απο μια περίοδο τετραετούς σκληρής και απότομης δημοσιονομικής προσαρμογής, η οποία θα έπρεπε να είχε σχεδιαστεί και υλοποιηθεί είκοσι χρόνια πριν με ήπιους ρυθμούς, προετοιμάζεται να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στο παλαιοκομματικό καθεστώς που κατά την γνώμη του ευθύνεται για την χρεοκοπία.

Τον Νοέμβριο, μετά απο τις άκαρπες προσπάθειες εκλογής ΠτΔ , η Κυβέρνηση Σαμαρά σύρεται στις εκλογές, με μόλις 2 χρόνια και κάτι στην διακυβερνηση της χώρας.

Το γνωστό σε όλους mail Χαδούβελη, η διαπραγμάτευση δλδ με τους δανειστές για την διευθέτηση των δημσιονομικών στόχων και υποχρεώσεων της χώρας, διαρρέει στον τύπο και γίνεται αντικείμενο σφοδρής αντιπαράθεσης μεταξύ των μονομάχων. Δυο δις ευρώ μέτρων ψάχνουν ιδιοκτήτη και οφειλέτη.

Το αφήγημα Σαμαρά προσπαθεί να δείξει το έργο των αριθμών και το φως στο τέλος του τούνελ το οποίο φαίνεται, αλλά σε μια χώρα όπου το εισόδημα έχει συρρικνωθει τόσο πολύ και τόσο σύντομα, ο θυμός και η κούραση δίνουν πρώτη θέση στο θυμικό και όχι στην λογική για την επιλογή της ψήφου.

Απο την άλλη πλευρά, η πλευρά Τσίπρα κάνει την πιο εύκολη δουλειά που θα μπορούσε να έχει οποιοσδήποτε υποψήφιος. Υπόσχεται τα πάντα σε όλους. Με το μομέντουμ του φαβορί και την λάμψη του νέου πολιτικού ηγέτη, καταφέρνει να έχει στον έλεγχό της σχεδόν το σύνολο του δημογραφικού δείγματος. Ακόμα και στο Παλαιό Ψυχικό, στην καρδιά της μπουρζουαζίας, ο κόσμος πείθεται πως ο «ΕΝΦΙΑ είναι ένας νόμος άδικος, που δεν διορθώνεται αλλά καταργείται». Τα μνημόνια σκίζονται, απενεργοποιούνται με έναν νόμο, ο κατώτατος μισθός επανέρχεται στα προ κρίσης επίπεδα, οι συντάξεις το ίδιο.  Όλα τα μαγικά όπλα στην διάθεση του Αλέξη Τσίπρα και ένα κοινό που πιστεύει πως η επιστροφή στο βιωτικό επίπεδο του 2007 είναι πολιτική απόφαση η οποία απλά μένει να υλοποιηθεί.

Οι φωνές της λογικής αντικρούονται παντού με ιαχές περι προδοτών, Γερμανοτσολιάδων και προσκυννημένων. Το λεφτόδεντρο για μια ακόμα φορά κάνει την εμφάνισή του στο εκλογικό σώμα και δείχνει να κερδίζει τη μάχη. Οι ιαχές του πολέμου ενάντια στους κακούς δανειστές, οι οποίοι έχουν by the way αναχρηματοδοτήσει το δημόσιο χρέος με επιτόκια μικρότερα και απο αυτά που δανείζονται οι ίδιοι, ολοένα και ηχούν ευχάριστα στα αυτιά των πολιτών. Νταούλια και γκοόυ μπακ γίνονται συνθήματα ενώ η ανακοίνωση για Κούγκια και πυριτιδαποθήκες ως εργαλεία διαπραγματευσης με τους κουτόφραγκους, βγαίνουν στην επιφάνεια με το κοινό να βρίσκει σε αυτά διέξοδο για τον θυμό του.

Εν μέσω αυτής της de facto νέας πραγματικότητας, η αγορά αρχίζει και χάνει όλα της τα εργαλεία πειθούς προς τα κεφάλαια. Το Χρηματιστήριο αντιλαμβάνεται τι έρχεται πιο νωρίς από όλους και αρχίζει μια πορεία καθόδου με τους τίτλους να πιέζονται. Την ίδια στιγμή, το δεύτερο κύμα bank run κάνει την εμφάνισή του με τους καταθέτες να αποσύρουν κεφάλαια απο τις Ελληνικές Τράπεζες.

Ακολουθεί η νίκη ΣΥΡΙΖΑ και τα πανηγύρια, οι χοροί στο Σύνταγμα, ο Γιάνης, ο εκλεκτός του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος πάει και πουλάει μαγκιές δεξιά και αριστερά, και ο εξάμηνος οδυνηρός Γολγοθάς μέχρι την τελική πτώση με το δημοψήφισμα του ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ, την ύπαρξη σχεδιου για κατάληψη του νομισματοκοπείου, την ξεκάθαρη βούληση μέρος των Ευρωπαικών δυνάμεων να μας στείλουν σπίτι μας και εκτός ευρώ με 80 δις πακέτο βοήθειας και άλλα πολλά που χρειαζόμαστε σελίδες ολόκληρες για να τα καταγράψουμε. Όλα τα παραπάνω οδηγούν  στο τελευταίο και πιο βίαιο bank run και αναπόφευκτα στο επίσημο κλείσιμο των Τραπεζών και την επιβολή των capital controls και τις ουρές στα ΑΤΜ για το «δελτίο» των 60 ευρώ. Εν τω μεταξύ όλο αυτό το διάστημα, το ΧΑΑ εξατμίζεται, με την συνολική κεφαλαιοποίηση κάποια στιγμή να δείχνει 20 δις Ευρώ, σχεδόν όσο αξίζει το ένα δέκατο μιας μεσαίας εταιρείας του Nasdaq τον Ιούνιο του 2015.

Όλη η ρευστότητα έχει αποτραβηχτεί για να πληρωθούν οι κρατικές δαπάνες απο παντού, δεν υπάρχει ρευστό πουθενά. Παρακολουθούμε την 17ωρη διαπραγμάτευση στην οποία πλεόν όλα τα δημοσιονομικά μεγέθη έχουν ξεφτιλιστεί και οι δανειστές πλεόν προσφέρουν μια λύση 100 φορές χειρότερη απο το mail Χαρδούβελη, το οποίο φαίνεται να είναι χάδι σε σχέση με αυτά που φέρνει για επικύρωση στην Βουλή ο νέος Πρωθυπουργός.

Και αφού περνάμε όλα αυτά, κάπου αρχίζει να φαίνεται μια μικρή ελπίδα.

Αρχίζει κάτι να αλλάζει. Οι παλιές φωτογραφίες του λεφτόδεντρου είναι φθαρμένες, δεν λάμπουν πια. Η απειρία ή και ηλιθιότητα κάποιων Κυβερνώντων αρχίζουν και φαίνονται και οι ελλείψεις κι παραλείπεις τους να κοστίζουν στις ζωές όλων . Η Κυβέρνηση προσπαθεί να απομακρύνει τα στελέχη της προεκλογικής εποχής για να σώσει το αφήγημα και κυρίως να προστατέψει τον Τσίπρα, ο οποίος παραδέχεται πως έτρεφε αυταπάτες…

Την ίδια ώρα ο Ντράγκι φυσικά και μας έχει πετάξει έξω απο το πρόγραμμα επαναγοράς, βρισκόμαστε σε τρίτο σκληρό μνημόνιο και υπογράφουμε και υποθήκη τα ασημικά του σπιτιού μας για 100 χρόνια, αν βάλουμε δε και τις υποχρεώσεις για πλεονάσματα τέρατα, η χώρα έχει υπογράψει δυο μνημόνια μαζί, ένα που τρέχει με δανεισμό μικρού επιτοκίου και ένα δεύτερο για μετά όταν θα βγει στις αγορές μόνη της να απολαύσει τα επιτόκια τους…Η ζημιά υπολογίζεται σε 80-100 δις ευρώ.

Δημοσκοπικά απο τον Ιανουάριο του  2016 αχνοφαίνεται η πρώτη παράσταση νίκης της ΝΔ. Εύρημα που αρχίζει και αποτελεί trend σε όλες τις δημοσκοπήσεις.

Αρχίζει η ρητορική της Αντιπολίτευσης του Κυριάκου Μητσοτάκη ο οποίος έχει κερδίσει την μάχη της αρχηγείας του κόμματος και η στρατηγική του έχει αρχίσει να φτάνει στα αυτιά του εκλογικού σώματος. Δεν έχει λεφτόδεντρο, αλλά ένα απλό αφήγημα. Πρέπει να γίνουμε κανονική χώρα δυτικού Τύπου. Θέλουμε να γίνουμε business friendly. Θέλουμε να δημιουργήσουμε νεες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, να κάνουμε μεταρρυθμίσεις που να κάμψουν την γραφειοκρατία και τις παθογένειες ενός τριτοκοσμικού Κράτους. Θέλουμε να διευρύνουμε την φοροδοτική βάση σε περισσότερους ανθρώπους σε δουλειές στην ιδιωτική οικονομία, για να μοιραστεί το βάρος σε περισσότερους και να μπορέσουμε να μειώσουμε τους φόρους.

Κανονικά πράγματα, με βάση τη λογική. Η αγορά ακούει. Και περιμένει. Σε κάθε ευκαιρία που θεωρεί πως μπορεί η Κυβέρνηση να χάσει την κοινοβουλευτική της δύναμη και να παει σε εκλογές, το ΧΑΑ κερδίζει έδαφος. Ολόκληρο το 2017 και το 2018, όπου η παράσταση νίκης της ΝΔ διευρύνεται, το ΧΑΑ κερδίζει έδαφος, ο δείκτης Επιχειρηματικής Εμπιστοσύνης το ίδιο.

Το κερασάκι στην τούρτα έρχεται στις Ευροεκλογές. Την Δευτέρα 27 Μαίου η αγορά ανοίγει με εκρηκτική άνοδο. Διατηρεί τα κέρδη της και προχωρά σε νέες ανατιμήσεις τις επόμενες ημέρες. Βλέπει μπροστά της την επιστροφή της κανονικότητας, ή καλύτερα την έλευσή της.

Η κοινωνία δείχνει να μην θέλει να ακούσει για το λεφτόδεντρο… να δίνει μια ευκαιρία στην λογική και στην κανονικότητα. 

Για αυτούς τους λόγους δε, θα ψηφίσω Μητσοτάκη, για να μπορέσω να ζήσω λίγο στην κανονικότητα. Και φυσικά θα τον κρίνω καθημερινά για το πόσο μετερρυθμιστική θα είναι η διακυβέρνησή του, για το αν θα μας κάνει όντως μια χώρα του δυτικού κόσμου ή αν θα λυγίσει και αυτός.

Είναι βαρύ το φορτίο Κυριάκο Μητσοτάκη. Είναι η τελευταία μας ευκαιρία. Μην μας την χαραμίσεις.

Κωνσταντίνος Καρδιασμένος είναι Οικονομολόγος