Θοδωρής Καλούδης

Με ποιές προϋποθέσεις δεν θα περικοπούν οι συντάξεις. Τα δύο σενάρια του Αλέξη Τσίπρα, η Άνγκελα Μέρκελ και οι εκλογές.

Να επαναφέρει στην πολιτική αντζέντα το αφήγημα του Αλέξη Τσίπρα για “καθαρή έξοδο” από τα μνημόνια επιχειρούν οι διαρροές από το Μαξίμου, σε μια προσπάθεια βελτίωσης του κλίματος στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και τόνωσης του πεσμένου ηθικού των κυβερνητικών στελεχών.

Τα σενάρια που διακινούνται για να στηριχτεί και να αξιοποιηθεί πολιτικά το αφήγημα έχουν πέντε βασικές υποσχέσεις:

Την αναστολή του “ψαλιδιού” στις συντάξεις

Την αύξηση του κατώτατου μισθού και την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων

Τις φοροαπαλλαγές σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις ύψους 700 εκατ. ευρώ.

Την επιστροφή κοινωνικού μερίσματος τα Χριστούγεννα του 2018, που θα διαφημιστεί ως “13η σύνταξη”.

Το επίδομα στέγασης

Από τις υποσχέσεις αυτές, οι περιορισμένες φοροαπαλλαγές μπορεί να υλοποιηθούν με δημιουργία υπερ πλεονάσματος ως συνέπεια της αιματηρής λιτότητας και της φοροκαταιγίδας.

Επίσης μπορούν να υλοποιηθούν το επίδομα στέγασης, το στοχευμένο “κοινωνικό μέρισμα” και κάποιες άλλες  μικρότερες παρεμβάσεις που προβλέπονται και έχουν συμφωνηθεί από τους θεσμούς ως “αντίμετρα” οδυνηρών μέτρων και  κυβερνητικών δημοσιονομικών δεσμεύσεων.

Ποιών δεσμεύσεων; Κυρίως της περικοπής των συντάξεων και της μείωσης του αφορολόγητου, ωστε να δημιουργηθεί ο απαραίτητος δημοσιονομικός χώρος για να εξυπηρετηθούν τα “αντίμετρα”.

Συνεπώς η κυβέρνηση δεν μπορεί κανονικά να πάρει πίσω το σκληρό μέτρο της περικοπής των συντάξεων. Γιατί δεν μπορεί να εφαρμόσει τα αντίθετα από αυτά που δεσμεύτηκε πανηγυρικά πριν λίγες εβδομάδες. Και κυρίως δεν μπορεί να ακυρώσει τις βασικές προϋποθέσεις (δημοσιονομικά μέτρα) που θα της επιτρέψουν τις στοιχειώδεις κοινωνικές παροχές (τα “αντίμετρα”) που βασίμως υπόσχεται.

Αν το πράξει, θα υπερβεί τις αποφάσεις του Eurogroup και βεβαίως θα ακυρώσει τη δημοσιονομική ισορροπία που της έχει επιβληθεί. Με άλλα λόγια οι παροχές της θα ανατρέψουν όσα υπέγραψε, που συνδυάζονται και με την παράταση των δόσεων του χρέους.

Μπορεί να το πράξει; Πιθανόν. Αλλά μόνο με δυό προϋποθέσεις:

ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ. Να συμφωνήσουν οι θεσμοί (κάτι ψέλισε περί αυτού ο Μοσκοβισί στην Αθήνα). Και αυτό θα γίνει μόνο με γερμανικό δάκτυλο. Να έχει λάβει δηλαδή ο Αλέξης Τσίπρας την υπόσχεση από την Κυρία Μέρκελ ότι θα του δώσει “πολιτική παράταση” ενός εξαμήνου στην περικοπή των συντάξεων, ως αντίδωρο της δημιουργίας στην Ελλάδα “αποθηκών” των μεταναστών που θα επιστρέψουν από τη Γερμανία.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ. Να μην συμβεί αυτό και να παραβεί “στεγνά” ο πρωθυπουργός την υποχρέωση που αποδέχτηκε και υπέγραψε για περικοπή των συντάξεων. Να δώσει , έτσι, μονομερώς παράταση του μέτρου για 6 μήνες ή ένα χρόνο και να πάει σε εκλογές. Μέσα στην προεκλογική αναμπουμπούλα, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί το πολύ  – πολύ να διακρατήσουν κάποια δόση από τα υπεσχημένα 15 δισ. του μαξιλαριού. Και στις αγορές θα ηχήσουν τα τύμπανα του πολέμου. Αλλά αυτά θα είναι προβλήματα της επόμενης κυβέρνησης.

Και στη μία και στην άλλη περίπτωση, το Μαξίμου θεωρεί ότι θα “δικαιωθεί” πρόσκαιρα και μικροπολιτικά στο αφήγημά του και μπορεί να ελπίζει ότι θα πέσει στα μαλακά. Αν δεν υπάρξουν οι παραπάνω προϋποθέσεις, οι συντάξεις θα περικοπούν και η πτώση θα είναι πιό οδυνηρή.