«Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα…» - Η κυβέρνηση αδυνατεί να ακούσει τις φωνές ανησυχίας για την οικονομία

«Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα» λέει μια παλιά παροιμία και αυτή ταιριάζει για να περιγράψει όσα ζούμε σήμερα, με την κυβέρνηση να αδυνατεί να ακούσει την ανησυχία που εκφράζουν ο ένας μετά τον άλλο Έλληνες οικονομολόγοι, διεθνείς οργανισμοί, ευρωπαϊκοί θεσμοί, μεγάλοι χρηματοοικονομικοί οίκοι και διεθνή ΜΜΕ.

Το πέρασμα από τα μνημόνια στην ενδιάμεση περίοδο της «εποπτείας», με στόχο την «επιστροφή στην κανονικότητα» οικοδομήθηκε σε λάθος βάση: στην υπερφορολόγηση για τη δημιουργία υπερπλεονασμάτων.  Δεν στηρίχθηκε στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και τη δημιουργία στέρεων παραγωγικών συνθηκών ανάπτυξης. Η κυβέρνηση ακολούθησε τη κομπογιαννίτικη λογική «πονάει πόδι, κόψε πόδι». Αυτό όμως μας έβαλε σε ένα φαύλο κύκλο. Μάτωσε τα νοικοκυριά και ξεζούμισε την αγορά. Άφησε ανοχύρωτη την οικονομία. Και επιπλέον, διόγκωσε το κράτος εις βάρος της παραγωγικής οικονομίας,  καθυστέρησε τραγικά την αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων και δεν … πρόκαμε ακόμη να προσελκύσει ξένες επενδύσεις.

Και σαν να μην έφταναν οι λάθος ή «σκιτζίδικες» επιλογές της κυβέρνησης, έρχονται και οι εκλογές, με το δόγμα «Τσοβόλα δώστα όλα» για να επιβαρύνουν κι άλλο την οικονομία.

Έλληνες και ξένοι ειδικοί, από το Γραφείο Ποϋπολογισμού της Βουλής έως το ΔΝΤ, την Κομισιόν, τον ΟΟΣΑ και Οίκους αξιολόγησης, μας προειδοποιούν ότι πορευόμαστε σε πεδίο γεμάτο νάρκες. «Είναι τελικά όλα εντάξει στη χώρα, που πριν από λίγα χρόνια παρά λίγο να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη;» αναρωτιέται το Spiegel Online. Και απαντά: «Μάλλον όχι», κατηγορώντας τον Αλέξη Τσίπρα ότι «προκειμένου να σώσει την επανεκλογή του προωθεί δαπανηρά μέτρα».

«Η μεγαλύτερη ανησυχία των παρατηρητών, επισημαίνει το έγκυρο Μέσο, είναι ότι ο πρωθυπουργός ενεργεί μόνο με το βλέμμα στραμμένο στις εκλογές που αναμένονται φέτος. Διότι στις δημοσκοπήσεις ο Αλέξης Τσίπρας δεν τα πάει καλά. Όσο διαρκεί η προεκλογική εκστρατεία, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος η κυβέρνηση να καθυστερήσει τις μεταρρυθμίσεις και να μοιράζει προεκλογικά δώρα σε μια προσπάθεια να αντιστρέψει το αρνητικό γι’ αυτήν κλίμα».

Έτσι, ενώ η οικονομία χρειάζεται να μπει επιτέλους στις ράγες της ανάπτυξης, με την Ελλάδα να αντιμετωπίζει κρίσιμες προκλήσεις, ο πρωθυπουργός δεν φαίνεται να διαθέτει την πολιτική διορατικότητα και τη γενναιότητα του ηγέτη, ώστε να συνδυάσει έστω τις τελευταίες ημέρες της εξουσίας του με μια σπονδή στις ανάγκες της χώρας.

Επιμένει, έως την τελευταία στιγμή,  στην πολιτική της υπερφορολόγησης και της εξουθένωσης των νοικοκυριών, των επαγγελματιών και των επιχειρήσεων, που ζημιώνει την πραγματική οικονομία. Και αυτό, προκειμένου να εξυπηρετήσει, με το προϊόν της ανελέητης συνολικής λαϊκής αφαίμαξης, τις μικροπολιτικές προεκλογικές παροχές του σε επί μέρους εκλογικά κοινά που θεωρεί ότι, κατά τεκμήριο, ψηφίζουν με το πρόσκαιρο συμφέρον τους.