Θοδωρής Καλούδης

Τα 4 καυτά σημεία της συμφωνίας με τα Σκόπια. Κυβέρνηση και κόμματα σε νευρική κρίση

Με ανοιχτά μέτωπα -το κρίσιμο θέμα της μεταμνημονιακής πορείας, το χρέος και την εποπτεία, καθώς και το μόνιμο πρόβλημα των τουρκικών προκλήσεων και της εθνικής ασφάλειας – η χώρα οδηγείται, υπό ασφυκτικές πιέσεις,  στη λύση του Σκοπιανού.

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύθηκε και οδηγείται σε συμφωνία με τα Σκόπια υπό το κράτος  μιας δύσκολης  συγκυρίας σημαντικών εθνικών και οικονομικών ζητημάτων

Στο πλαίσιο που διαμορφώνουν αυτές οι συνθήκες, οι πολιτικές δυνάμεις καλούνται να τοποθετηθούν σε ένα μείζον εθνικό ζήτημα, όπως αυτό της συμφωνίας με τη γειτονική χώρα.

Αφού βεβαίως η κυβέρνηση μας την ανακοινώσει, όχι με … διάγγελμα, αλλά δίνοντάς την στη δημοσιότητα και περιγράφοντας απλά και κατανοητά για όλους την ουσία της συμφωνίας την οποία συνομολόγησε με την κυβέρνηση των Σκοπίων. Με την αλήθεια των σχετικών ντοκουμέντων.

Τα στοιχεία του ρεπορτάζ θέτουν 4 σημεία άξια της προσοχής μας. Αυτά θα καθορίσουν και τις εξελίξεις:

ΣΗΜΕΙΟ 1. Η συμφωνία που θα πρέπει να μας παρουσιάσει η κυβέρνηση, για να μπορεί να συζητηθεί, πρέπει να έχει όλα τα στοιχεία και τις προϋποθέσεις που συγκροτούν την ιστορικά διαμορφωμένη  και συμφωνημένη από όλα τα κόμματα «εθνική γραμμή». Δηλαδή:

Ένα σύνθετο όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό, που θα ισχύει ενιαίο erga omnes  (για εσωτερική χρήση και εξωτερική χρήση, χωρίς παρεκκλίσεις). Την εξάλειψη, από το Σύνταγμα των Σκοπίων, τη νομοθεσία και την πρακτική της γειτονικής χώρας  όλων των αλυτρωτικών στοιχείων.  Την αναθεώρηση του Συντάγματος της. Την έμπρακτη συμμόρφωσή της  με την ιστορική αλήθεια και την δεσμευτική αποτροπή της από την ιδεολογική χρήση της ιστορίας.

Αν ισχύουν αυτά, «τα ψέματα τελειώνουν» και τα κόμματα  θα μπουν ενώπιον των ευθυνών τους

ΣΗΜΕΙΟ 2. Υπεύθυνη για τη διαμόρφωση και υπογραφή της συμφωνίας με τα Σκόπια είναι η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση και όχι τμήμα της. Από τη στιγμή που η παρούσα κυβέρνηση αποτελείται από συνασπισμό δύο κομμάτων, οι βουλευτές των οποίων της παρέχουν το δικαίωμα να κυβερνά και να δεσμεύει συνταγματικά τη χώρα, απαιτείται η συναίνεση και των δύο κομμάτων, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, για να υπογράψει δεσμευτική διεθνή συμφωνία.

Συνεπώς ο Πάνος Καμμένος έχει πλήρη ευθύνη για όσα συνομολογεί ο Αλέξης Τσίπρας, γιατί η δική του κοινοβουλευτική στήριξη επιτρέπει, σύμφωνα με το Σύνταγμα,  στον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση να δεσμεύει διεθνώς τη χώρα. Είτε του αρέσει είτε όχι.

ΣΗΜΕΙΟ 3.  Η συμφωνία από την υπογραφή της από τους αρμόδιους των δύο κυβερνήσεων, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο,  αρχίζει και παράγει έννομα διεθνή αποτελέσματα. Ανεξάρτητα από την εκ των υστέρων επικύρωσή της από τα κοινοβούλια Ελλάδας και Σκοπίων. Με απλά λόγια, μετά την υπογραφή της συμφωνίας, η γειτονική χώρα απελευθερώνεται από το ελληνικό veto και κινείται με άνεση διεθνώς. Μπαίνει στον προθάλαμο του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και διαμορφώνει διεθνή πολιτικά  «τετελεσμένα».

ΣΗΜΕΙΟ 4.  Μπορεί όλα να πάνε καλά και οι γείτονες να είναι «αγγελικά πλασμένοι» με τις αγαθότερες των προθέσεων και με συγκροτημένη εθνική βούληση. Ωστόσο, οι εσωτερικές έριδες στα Σκόπια, η σύγκρουση «Ατλαντικών» και «Ρωσόφιλων» και άλλες εσωτερικές πολιτικές αντινομίες, συγκροτούν μια δύσκολη πραγματικότητα: Οι συνθήκες που επικρατούν στα Σκόπια είναι ενδεχόμενο να μην επιτρέψουν στη χώρα αυτή να εφαρμόσει ό,τι υπέγραψε η σημερινή κυβέρνησή της. Ακόμα και αν έχει προχωρήσει σε «συνταγματικές ρυθμίσεις». Με αυτές τις εκκρεμότητες, τι ακριβώς θα επικυρώσει η Βουλή των Ελλήνων;

Με απλά λόγια, η Ελλάδα μπορεί να επικυρώσει, καλοπροαίρετα, με όλους τους συνταγματικούς τύπους, μια διεθνή συμφωνία που το άλλο μέρος, τα Σκόπια, εφαρμόζουν στην πράξη μερικώς ή ατελώς  ως προς τις δεσμεύσεις τους απέναντι στη χώρα μας. Και την ίδια στιγμή αυτή η συμφωνία παράγει διεθνή αποτελέσματα – ουσίας αλλά και εντυπώσεων-  με την πολιτική  δυναμική των «τετελεσμένων».

Όλα ανοιχτά

Αυτά είναι τα σημεία που, κατά τη γνώμη μας, διαμορφώνουν το δύσκολο παζλ των διευθετήσεων περί το Σκοπιανό. Και όχι μόνο… Γιατί η υπόθεση αυτή, με την πολυπλοκότητά της, την εθνική σημασία της –  αλλά και την μικροπολιτική αντιμετώπισή της από πολλούς «παράγοντες εξελίξεων» –  έχει φέρει κυβέρνηση και κόμματα σε νευρική κρίση, με όλες τις πολιτικές εξελίξεις πλέον ανοιχτές.

Θοδωρής Καλούδης  [email protected]