Τι συμβαίνει με την κρίση στην Ιταλία και γιατί το θέμα “καίει” τόσο πολύ τους Ευρωπαίους

Ο αγώνας εξουσίας μεταξύ των ευρωσκεπτικιστών λαϊκιστών, που νίκησαν τον Μάρτιο στις εκλογές της Ιταλίας, και των υποστηρικτών της  Ευρώπης έχει κλονίσει την Ιταλία τόσο, που θα την ξαναστείλει σε εκλογές σύντομα.

Η ιταλική κρίση όμως αντικατοπτρίζει έναν περίεργο πολιτικό χειρισμό της αναιμικής οικονομίας της Ιταλίας που κάπως κουκουλώθηκε και ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε σοβαρά.

Πολιτικοοικονομική η ιταλική κρίση

Η ιταλική κρίση είναι ένα πολιτικοοικονομικό ευρωπαϊκό φαινόμενο, που αφορά κυρίως το νότο της Γηραιάς Ηπείρου και προβληματίζει την Ευρώπη στο σύνολό της.

Η οικονομία της Ιταλίας είναι η τρίτη της Ευρωζώνης και… παραπαίει εδώ και χρόνια. Το 2010-2011 το πρόβλημα της Ιταλικής οικονομικής κρίσης ήταν ευρωπαϊκό και… μπήκε κάτω από το χαλί.

Η ΕΕ  θεωρεί ότι η λύση βρίσκεται στις πολιτικές λιτότητας, που έχουν πραγματικά κουράσει τον ευρωπαϊκό νότο. Η κούραση των κοινωνικών στρωμάτων στην Ιταλία είναι εμφανής, αφού είναι η πρώτη φορά μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που οι Ιταλοί ψηφίζουν κόμματα με ακραίες δεξιές καταβολές ή αντισυστημικές τοποθετήσεις.

Γιατί η Ιταλία  ξαναπάει σε εκλογές;

Τα δύο κόμματα που κέρδισαν τις εκλογές έχουν συνασπιστεί ώστε να αποκτήσουν την πλειοψηφία. Η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης έχει από Ιταλικό Σύνταγμα ως προϋπόθεση τα ονόματα των υπουργών να εγκριθούν από τον Ιταλό πρόεδρο. Το όνομα όμως του προτεινόμενου υπουργού Οικονομικών απορρίφθηκε, καθώς η οικονομική του πολιτική ήταν πολιτική εξόδου της Ιταλίας από το ευρώ.

Το βέτο του Ιταλού προέδρου ακολούθησε η ανάθεση του υπουργείου Οικονομικών σε βετεράνο του Νομισματικού Ταμείου, με “εικόνα” τεχνοκράτη των Βρυξελλών, ταγμένου υπέρ του ευρώ και της λιτότητας.

Έτσι, η κυβέρνηση της Ιταλίας είναι ουσιαστικά υπηρεσιακή και δε χαίρει της εμπιστοσύνης της Βουλής, με αποτέλεσμα η Ιταλία να οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια προς νέες εκλογές.

Περισσότερα σε λέξεις

Κατηγορούν τη Γερμανία

Τα κόμματα της πλειοψηφίας κατηγορούν ότι η Γερμανία κρύβεται πίσω από το προεδρικό βέτο, ώστε να μη ταραχθεί το ευρώ και η ένωση. Ωστόσο, ο Ιταλός πρόεδρος απαντά ότι η Ιταλία δεν είναι αποικία της Γερμανίας.

Ωστόσο, δεν είναι καινούριο ότι ο ευρωπαϊκός νότος κατηγορεί για τα δεινά του τη Γερμανία, μιας και είναι η χώρα που κερδίζει από τις πολιτικές λιτότητας και το δανεισμό προς τις χρεωμένες χώρες.

Η Ιταλία είναι η δεύτερη χώρα της Ευρώπης με το μεγαλύτερο χρέος που φθάνει το 132% του ΑΕΠ της. Φυσικά, η Ελλάδα πρωτοστατεί με ένα χρέος που έχει συνεχώς ανοδική πορεία κι έχει εκτοξευτεί στο 179% του ελληνικού ΑΕΠ. Ακολουθούν η Ισπανία και η Γαλλία με χρέος 95%-100% των ΑΕΠ τους, ενώ η Γερμανία έχει ρίξει κατά την τελευταία δεκαετία το χρέος της από το 80% του ΑΕΠ της στο 64%.

Και ποιος θα βγει στην Ιταλία;

Με τις νέες εκλογές να γίνονται το καλοκαίρι ή τις αρχές του φθνοπώρου στην Ιταλία, η ΕΕ δεν έχει πολύ χρόνο να παρέμβει για να “ισορροπήσει” τα πράγματα. Και αυτό, όταν οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι οι Ιταλοί θα ενισχύσουν το ακροδεξιό κόμμα.

Ο λαός της Ιταλίας είναι πολύ πιθανό να υπερψηφίσει τις εκφράσεις του λαϊκισμού, που υπόσχεται κοινωνική πολιτική και πρόνοια, ενίσχυση των ασθενών ομάδων και επιδόματα στους φτωχούς εις βάρος της ένωσης και του ευρώ.

Όμως, αυτή η εκλογική συμπεριφορά δεν είναι καινούριο φιανόμενο και κυρίως δεν είναι ιταλικό φαινόμενο.

Αντιδράσεις

Η ιταλική κρίση αφορά την Ευρώπη, που κρύβεται πίσω από δηλώσεις έντονες ή συγκινητικές, ανάλογα με την περίσταση.

Ο επίτροπος Προϋπολογισμού σχολίασε ότι η ιταλική κρίση και τα κριτήρια που επιλέγουν οι Ιταλοί για να ψηφίσουν έχουν σοβαρό αντίκτυπο στις χρηματαγορές, οι οποίες θα τους δώσουν ένα μάθημα.

Ωστόσο, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής άμβλυνε τις εντάσεις επισημαίνοντας ότι ούτε το μέλλον της Ιταλίας καθορίζεται από τις αγορές, ούτε η πολιτικοοικονομική κατάσταση της Ιταλίας αναιρεί τον ιδρυτικό της ρόλο.

Με δυο λόγια

Η παραμονή της Ιταλίας στην Ευρωζώνη απασχολεί τους Ευρωπαίους και κυρίως της Γερμανίας, που θεωρούν ότι η Ιταλία έχει κάθε δικαίωμα να βρίσκεται στην Ένωση λόγω ιστορίας. Ίσως τελικά στα “βιογραφικά” ορισμένων χωρών να έχει μεγάλη σημασία το ότι ξεκίνησαν δύο παγκόσμιους πολέμους.

Καμία δημοσίευση για προβολή